Bedelaars in onze straten
'Ik geef niet, ik geef wel' Stel, je bent van mijn soort. Je wil sociaal en menselijk zijn. Je bent opgegroeid in de jaren dat de idee gemeengoed werd dat structurele oplossingen moeten gezocht worden voor problemen als uitsluiting en armoede. Individuele hulp en bijstand is negentiende-eeuws en bevestigt mensen in hun positie van afhankelijkheid. Geef de mensen geen vissen, maar leer hen vissen.
Paternalisme en bevoogding moeten de baan ruimen voor emancipatie. Wat doe je dan als je bedelaars op je ziet afkomen? Geef je hun een aalmoes of iets substantieels? Kijk je zo onverschillig mogelijk opzij? Gun je hen een meewarige, vertederde blik én een aalmoes? Probeer je te laten blijken dat ze het nog niet begrepen hebben? Of denk je in stilte dat het om georganiseerde schooiers gaat die je listig in de maling nemen?
![pdf](/media/jce/icons/pdf.png)