Netwerk

Vraag van de beweging (Mei) – Moet voor jou de supermarkt open zijn op zondag?

Zondag boodschappendag, het lijkt steeds vanzelfsprekender. Dat is geen toeval. De regering heeft beslist om de verplichte sluitingsdag voor winkels af te schaffen, waardoor supermarkten voortaan zelf kunnen bepalen wanneer ze open blijven. Wat ooit uitzonderlijk was, wordt zo steeds meer de norm. Supermarkten zijn open, personeel staat klaar. Maar achter dat toenemende gemak schuilt een grotere vraag: wat betekent dit voor werknemers, klanten en ons samenleven? Moet de supermarkt open zijn op zondag?

Witte bol met de tekst 'Vraag van de beweging - Moet voor jou de supermerkt open zijn op zondag?'. Naast de bol staat een gevulde winkelmand. Op de achtergrond staat het interieur van een supermarkt

Zondagopening: van uitzondering naar norm

Aanvankelijk waren het vooral kleine superettes en buurtwinkels die op zondag openbleven, vaak om te kunnen overleven in een concurrerende markt. Vandaag volgen ook grote supermarktketens. De zondagopening van winkels is daardoor niet langer een uitzondering, maar een structureel onderdeel van het winkelaanbod.

Impact op werknemers

De uitbreiding van openingsuren vraagt vraagt veel flexibiliteit van werknemers. Werken op zondag betekent werken buiten het klassieke ritme van de week, met wisselende uren en minder voorspelbaarheid. Dit brengt de balans tussen werk en privé onder druk.

Minder collectieve rust

Tegelijk verandert er ook voor klanten iets: wanneer winkels altijd open zijn, verdwijnt het collectieve rustmoment. Er blijft nauwelijks nog ruimte voor pauze.

We vroegen in Mei naar jullie mening.

Resultaten van de bevraging

Uit de vele reacties op onze Vraag van de beweging blijkt duidelijk dat het debat over zondagopening heel hard leeft. Een grote meerderheid (80%) is tegen het openen van supermarkten op zondag. De zorgen zijn daarbij opvallend gelijklopend: rust, werkdruk en de impact op het samenleven.

Wat meteen opvalt, is hoe beperkt het gebruik van zondagopening eigenlijk is. De meeste mensen gaan zelden naar de supermarkt op zondag. Als ze toch gaan, is het vaak voor kleine aankopen zoals brood of voor een vergeten product. Zondagse boodschappen blijken vooral een noodoplossing, geen echte gewoonte.

“Ik ga enkel op zondag als ik iets vergeten ben of dringend nodig heb.

Hoewel sommige mensen occasioneel gebruik maken van zondagopening, willen ze toch vooral niet dat dit de norm wordt. Met andere woorden: de praktijk is er, maar het draagvlak niet.

Tegelijk wijzen veel mensen op de gevolgen. Werken op zondag vraagt extra flexibiliteit van werknemers en zet de balans tussen werk en privé onder druk. Bovendien dreigt een collectief rustmoment te verdwijnen.

“Iedere werknemer heeft recht op zijn zondagsrust.”

“Waar mensen ooit voor gestreden hebben, zoals zondagsrust, gooit men nu te grabbel.”

Voor velen is zondag nog steeds een belangrijk moment voor familie, ontspanning en sociaal contact. Wanneer alles altijd open is, verdwijnt die gedeelde pauze.